اکثر ما مردم گاهی
وقتها احساس رخوت و غم میکنیم و به هیچ کار و فعالیتی رغبت نداریم- حتی به
فعالیتهای لذت بخش. بروز نشانه های
خفیف افسردگی، در واقع پاسخ طبیعی آدمی به
فشارهای متعدد زندگی است. عدم موفقیت در تحصیل یا کار،از دست دادن عزیزان، یا
آگاهی از
اینکه بیماری و پیری توان آدمی را تحلیل میبرد از جمله موفقیتهایی هستند
که اغلب موجب بروز افسردگی میشوند.افسردگی زمانی نابهنجار
تلقی میشود که هفته ها بدون وقفه ادامه یابد.اختلالهای
افسردگی نسبتا شایع هستند و حدود 17% مردم در طول زندگانی خود یک دوره
افسردگی حاد
پیدا میکنند.
چهار نشانه و
علامت افسردگی:
1: نشانه های
شناختی{ نگرش منفی به خویش – یأس و
ناامیدی – اختلال حافظه و تمرکز و گمگشتگی }
2: نشانه های
هیجانی / خلقی { اندوه و غم – نا شاد بودن }
3: نشانه های
جسمانی { تغییر اشتها و خواب – خستگی – افزایش
رنجوری و دردمندی }
4: نشانه های
انگیزشی { فعل پذیری – بی ابتکاری و عدم پیگری و استمرار در کارها }
غالب مردم افسرده گزارش میدهند که نسبت به چیزهایی که قبلا رضایت
آفرین و خشنود کننده بود کششی احساس نمیکنند
بسیاری از آنان
میگویند علاقه و محبت به مردم دیگر را از دست داده اند.
میپرسند فعل پذیر
بودن به چه معناست؟؟ افراد نسبت به آینده
احساس ناامیدی دارند و در اینکه بتوانند
کاری برای بهبود حال خود انجام دهند
تردید دارند. میزان انگیزش آنها کاهش یافته است
به ایم معنا که به فعل پذیر بودن تمایل پیدا کرده و قادر به راه اندازی کارها
نیستند.
گفت و گوی زیر
بیمار و درمانگر صورت گرفته این فعل پذیری
را نشان میدهد. بیمار مردیست که پ از اقدام به خودکشی در بیمارستان
بستری شده است. و غالبا به صورت
عاطل و باطل در کنجی ساکت و آرام مینشیند. درمانگر سعی داردبیمار را به سوی کار و
فعالیتی هدایت
کند.
درمانگر – میگویند
بیشتر وقتها گوشه ای مینشینی و به فکر فرو میروی ، همینطوره؟
بیمار- بله ، ساکت
و آرام بودن آرامشی را که به آن نیاز دارمبه من میدهد.
درمانگر- وقتی
گوشه ای مینشینی احوالت چطور میشه؟
بیمار- همیشه حالم
بد و خرابه. آرزو میکنم توی گودالی بیفتم و بمیرم.
درمانگر- وقتی دو
سه ساعت گوشه ای مینشینی حالت بهتر میشه؟
بیمار- عوض نمیشه
همانطوره که هست.
درمانگر- به این
امید اینجا مینشینی که آرامش پیدا کنی اما چیزی بهتر نمیشه.
بیمار- حوصلم خیلی
سر میره.
درمانگر - به فکر افتاده ای که کار و فعالیتی بکنی؟ بنا به
دلایلی فکر میکنم بیشتر شدن فعالیت برای شما مفیده.
بیمار- اینجا کاری
نیست که آدم انجام بده.
درمانگر- اگر
چندجور کار و فعالیت در اینجا پیدا کنم فکر میکنی بخواهی امتحان کنی؟
بیمار- اگر به نظر
شما فایده داشته باشه..... اما به نظرم وقتتان را تلف میکنید.
ادامه دارد.......